عمل هیسترکتومی یا جراحی برداشتن رحم ، یکی از انواع جراحی های زنان می باشد که به دنبال علل مختلفی انجام می پذیرد و به طور کلی برای درمان برخی بیماری های حوزه زنان که سبب ایجاد درد مزمن یا خونریزی های شدید می شوند و سرطان های زنان مورد استفاده قرار می گیرد. با توجه به علت جراحی ، پزشک کل رحم همراه با دهانه رحم (سرویکس) را برداشته یا کلا از قسمت بالای دهانه رحم اقدام به خارج ساختن رحم از بدن بیمار می نماید. لازم به ذکر است که پس از جراحی هیسترکتومی ، فرد دیگر عادت ماهیانه نشده و توانایی بارداری و حاملگی خود را از دست می دهد ؛ از این رو جز در موارد بیماری های سرطانی ، عمل جراحی برداشتن رحم آخرین گزینه برای درمان خواهد بود و در صورتی که سایر متدهای درمانی کارساز واقع نشوند از این روش استفاده خواهد شد. در صورتی که دکتر فرگل سعادت بهترین متخصص زنان در شرق تهران انجام جراحی برداشت رحم را برای شما توصیه کرده اند و از این رو تمایل دارید درباره این جراحی بیشتر بدانید و اطلاعات جامع تری در رابطه با آن کسب کنید ، پیشنهاد می کنیم تا پایان مقاله پیش رو با ما همراه باشید.
رحم چه وظیفه ای در بدن زنان دارد؟
قبل از آن که به مقوله جراحی هیسترکتومی بپردازیم ، بهتر دانستیم در ابتدا توضیحات مختصری پیرامون نقش رحم در بدن بانوان بپردازیم. رحم در حقیقت یکی از اصلی ترین ارگان ها در بدن زنان به شمار می رود که به ماهیت زنانگی آن ها معنا می بخشد ، این اندام در سیستم تولید مثل یعنی مابین مثانه و راست روده واقع شده است.
وظیفه رحم ، این است که تخمک انتقال یافته از تخمدان را بارور ساخته و آن را به رویان یا به عبارتی جنین تبدیل نماید و سپس تا فرا رسیدن زمان تولد و رشد کامل جنین از آن نگهداری کند. توجه داشته باشید که رحم موظف به پشتیبانی از اندام هایی اعم از روده ، مثانه ، اندام تناسلی و استخوان های لگن می باشد و سبب جداسازی روده و مثانه از یکدیگر می شود. اعصاب و سیستم عروقی رحم مسئول انتقال جریان خون به لگن و بخش خارجی اندام جنسی ( لابیاها و کلیتوریس ) می باشد و آن را آماده واکنش صحیح جنسی می نماید.
علت انجام جراحی هیسترکتومی
هیسترکتومی همان طور که در ابتدای مقاله اشاره شد ، از جمله جراحی های حوزه زنان است که بانوان زیادی تحت درمان با این جراحی قرار می گیرند. بخش عمده بیماری های دستگاه تناسلی خانم ها ، با انجام این عمل جراحی قابل درمان می باشد ؛ در ادامه بیماری های درمان پذیر با جراحی برداشتن رحم را معرفی نموده ایم :
آندومتریوز
یکی از بیماری های زنان آندومتریوز می باشد که در صورت بروز آن ، بافت آندومتر خارج از رحم رشد می کند. آندومتریوز عموما درد زیادی به همراه داشته و منجر به بی نظمی سیکل ماهیانه می گردد ؛ در برخی موارد نیز ممکن است به چسبندگی و ناباروری بیانجامد. گزینه اول برای درمان آندومتر ، هورمون درمانی می باشد و در صورتی که این روش پاسخگو نباشد ؛ انجام جراحی برداشتن رحم پیشنهاد خواهد شد.
آدنومیوز
زمانی که آستر داخلی رحم به سمت داخل عضله رحم رشد یابد آدنومیوز رخ خواهد افتاد. طی این بیماری ، ضخامت جداره رحم افزایش یافته و در نتیجه باعث خونریزی شدید می گردد. لازم به ذکر است که آدنومیوز غالبا بعد از یائسگی به خودی خود از بین خواهد رفت ، اما در مواردی که علائم بیماری اذیت کننده بوده و از شدت زیادی برخوردار باشد ، این امکان وجود دارد که زودتر از سن یائسگی نیاز به مداخله درمانی وجود داشته باشد. پزشک در ابتدا از طریق تجویز دارو مبادرت به درمان آدنومیوز می نماید و در صورتی که دارودرمانی موثر واقع نگردد ، عمل هیسترکتومی را توصیه می کند.
فیبروم رحم
از شایع ترین علل انجام جراحی برداشتن رحم ، می توان به فیبروم های رحمی اشاره نمود که در حقیقت توده های غیرسرطانی تشکیل شده در داخل رحم می باشند و بعضا درد و خونریزی ایجاد می کنند ، لازم به ذکر است که لزوما همه این توده ها منجر به درد و خونریزی نمی شوند. در راستای درمان فیبروم رحمی ، اگر علامت دار باشد جراحی صورت می گیرد.
سرطان
ابتلا به سرطان تخمدان ، آندومتر ، رحم و دهانه رحم ؛ انجام جراحی هیسترکتومی ضرورت خواهد داشت و در صورتی که لازم باشد شیمی درمانی و پرتودرمانی نیز انجام خواهد شد.
خونریزی غیرعادی قاعدگی
برخی بانوان در دوران قاعدگی با خونریزی شدیدی مواجه هستند یا سیکل ماهیانه آن ها به شدت نامنظم است. در صورتی که خونریزی غیرعادی قاعدگی منجر به کم خونی شود و درمان های هورمونی موثر واقع نگردد ، در بعضی شرایط تصمیم به خارج کردن رحم گرفته می شود.
هایپرپلازی
در صورتی که هورمون استروژن بیش از حالت نرمال ترشح شود ، هایپرپلازی اتفاق خواهد افتاد و در نتیجه آستر داخلی رحم بیشتر از حد ضخیم می شود و خونریزی شدیدی رخ می دهد ، در مواردی نیز ممکن است فرد با بی نظمی پریودی مواجه گردد. گاها این بیماری ممکن است به سرطان رحم نیز منجر شود. هورمون درمانی ، قدم نخست برای درمان هایپرپلازی می باشد ؛ اما در صورتی که شدت بیماری زیاد باشد ، پزشک برای اطمینان از عدم ابتلای بیمار به سرطان در آینده ، اقدام به برداشتن رحم می نماید.
افتادگی رحم
در مواردی که رحم فرد از موقعیت اصلی خود به اصطلاح سر خورده و به داخل دستگاه تناسلی ( واژن ) راه یابد ، می گویند افتادگی رحم اتفاق افتاده است. چنین وضعیتی اغلب در خانم هایی مشاهده می شود که زایمان های طبیعی متعدد داشته اند ، البته در بانوان یائسه و بانوانی که دارای اضافه وزن هستند نیز افتادگی رحم بروز می کند. درمان افتادگی رحم به شدت افتادگی وابسته است و در برخی موارد با یکسری حرکات ورزشی قابل درمان است ؛ اما در اکثر موارد برای تقویت بافت های ضعیف لگن می بایست از یکی از جراحی های کم تهاجم تر بهره جست ، در صورت بی تاثیر بودن این روش ها باید جراحی هیسترکتومی انجام پذیرد.
چسبندگی جفت
در صورتی که جفت در غشای داخلی رحم به صورت عمقی رشد یافته باشد ، این اتفاق سبب چسبندگی جفت در دوران حاملگی می شود. این وضعیت شاید اصلا علائمی به همراه نداشته باشد ، اما می تواند خطرناک بوده و به انجام اورژانسی سزارین و انجام بلافاصله عمل هیسترکتومی پس از آن منجر شود.
تبعات زایمان
گاها خونریزی شدید پس از زایمان طبیعی یا سزارین ، می تواند انجام جراحی هیسترکتومی را ضروری سازد ؛ البته نگران نباشید زیرا این اتفاق در موارد بسیار معدودی رخ می دهد.
